Sint Jansfeest

Sint Jan

"Sint Jan, Sint Jan die komt er an" hoor ik mijn dochter zingen terwijl zij in een frivool zomerjurkje lekker aan het spelen is in de tuin. Heerlijk vind ik deze tijd!

We plukken gras en mooie bloemen. Dit jaar kunnen ze er voor het eerst helemaal zelf op uit trekken. Huppelend het veld tegenover ons huis door op zoek naar al dat vrolijk en blij is. Met armen vol gras en bloemen komen de kinderen opgetogen terug. Samen vlechten we het gras en steken de bloemen er mooi in. De kransen zijn klaar en worden als kronen gedragen. 

Ik zorg ondertussen voor een tas vol lekkere zomerse hapjes. Waar ik in de winter graag uren in de keuken sta lukt dat mij nu niet. Dus kies ik voor een verse fruit salade en neem ik bij mijn grote favoriete blauwe winkel bakjes met borrelhapjes mee. Limonade in de tas erbij en we kunnen op pad. 

Op de fiets zingen we in canon over de rivier de Rhone en de bomen waarin we kunnen zien dat de Sint Jans tijd gekomen is. 

Bij het grote veld gekomen heeft de vuurmeester het vuur al opgestookt en staan de kinderen er ongedurig naar te kijken. Nog voor ik het kleed bij de andere ouders van onze klas heb gelegd zijn de kinderen al uit mijn zicht verdwenen. Olijk wordt er tikkertje gespeeld. De juffen zetten "de rivier de Rhone" in en iedereen doet mee in 2 lange rijen, gevolgd door het altijd grappige "zevensprong". 

En dan is het zo ver.... Het moment waar iedereen naar uitkijkt! Het vuur is heet genoeg om een strook te vormen en er kan worden gesprongen. 

De spanning op de koppies is eraf te lezen. Hand in hand, of heel moedig alleen komen de kinderen op het vuur af rennen. Een grote sprong en een trots koppie als het is gelukt en de durf er was. Daar staan de lieve juffen en meesters te wachten met manden vol kersen. 

Met volle buiken van alle lekkere hapjes, een paars/rode toet van al het kersensap en zwarten handen en voeten gaan we weer huiswaarts. Heerlijk om weer te weten hoe het met de andere ouders is en elkaar op de kleedjes weer even echt te spreken. 

Moe en voldaan ligt iedereen een poos later gewassen en wel in bed. Het was weer een prachtig feest! Het begin van de zomer is ingeluid. Een zomer die voor mij dit gevoel mag vasthouden. 



Djoeke is mijn naam. Moeder van Hugo (8), Lotte (8) en een 4 jarig jongetje dat een poosje bij ons woont. Wouter is mijn grote liefde. Ik ben een ongedurige creatieveling die graag nieuwe dingen ontdekt, maar ook heerlijk kan blijven hangen in het vertrouwde.  

Gastblogster Djoeke

NB. het beeldmateriaal bij deze blog is afkomstig van Kaly Cotteleer en van Marjan van Zeyl